آهای آدمـا، پاسُخِ "دوســت دارَم" مرســی نیــست...!


* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دوری از این دیده ، اما باز یادت میکنم / حرمت این آشنایی فرش راهت میکنم
در فراقت ، غم حصار خنده هایم را شکست / باز هم از انتهای دل صدایت میکنم 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کمی گیجم کمی منگم ، عجیب است / پریده بی جهت رنگم ، عجیب است
تو را دیدم همین یک ساعت پیش / برایت باز دلتنگم ، عجیب است

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

چه تجارت ناشیانه ای بود آن همه نازی که من از تو خریدم !!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

احساس تو طروات باران است / بر زخم شکوفه های گل درمان است
هروقت که در هوای تو میچرخم / انگار نفس کشیدنم آسان است 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نیوتن اگر جاذبه را درست می فهمید معشوقه اش از درخت متنفر نبود و در دفتر خاطراتش نمی نوشت : اشک های من هم به زمین می افتاد اما تو سیب را ترجیح دادی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تـو ” آدم ” ، من ” حوا “
سیـبی در کار باشد یا نه ، با تو ، در آغوش تو ، بهشت جاریست
بوسه هایت طعم سیب میدهند کافیست 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 تا کی دل من چشم به در داشته باشد ؟ / ای کاش کسی از تو خبر داشته باشد
 آن باد که آغشته به بوی نفس توست / از کوچه ما کاش گذر داشته باشد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هرگاه صدای جدیدی سلام می کند تپش قلب می گیرم!
من دیگر کشش خدا حافظی ندارم
مرا ببخش که جواب سلامت را نمی دهم!!...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

باید برای عشق دلی دست و پا کنم / نزدیک چشم تو منزلی دست و پا کنم
دارم برای مرگ دل خود نقشه میکشم / باید بگردم و قاتلی دست و پا کنم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

آیا می دانی بدست آوردنت تنها “استثناء” در
خواستن ، توانستن است . . . ؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

یک مترسک خریده ام . عطر همیشگی ات را به تنش زده ام
در گوشه اتاقم ایستاده
درست مثل توست ، فقط اینکه روزی هزار بار از رفتنش مرا نمی ترساند 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بی من نرو آن سوی فردای زمانه / بی من نشو دمساز تنهای ترانه
با من بمان این روزهای بی بهانه / با من بمان با دردهای عاشقانه

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

قاصدکها هم مانند تو بعد از کلی آرزو مرا ترک گفتند
انگار این رسم طبیعت است !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بیزارم از این خواب ها که هر شب مرا به آغوش تو می آورند
و صبح … با اشک از تو جدایم می کنند 

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

قـول بده ، حداقل “او” را ، مثل “من”
دوست نداشته باشی…

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من کزین فاصله غارت شده ی چشم تو ام / چون به دیدار تو افتد سرو کارم چه کنم
یک به یک با مژه هایت دل من مشغول است / میله های قفسم